Πώς να υπηρετήσεις σε αρμονία με το θέλημα του Θεού

Σήμερα, θα κοινωνήσουμε κυρίως πώς θα πρέπει να υπηρετούν τον Θεό οι άνθρωποι σύμφωνα με την πίστη τους στον Θεό, ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να εκπληρώνουν και ποιες αλήθειες θα πρέπει να κατανοήσουν αυτοί που υπηρετούν τον Θεό, και ποιες παρεκκλίσεις υπάρχουν στην υπηρεσία σας. Πρέπει να τα καταλάβετε όλα αυτά. Αυτά τα ζητήματα αφορούν το πώς πιστεύετε στον Θεό, πώς περπατάτε στο μονοπάτι της καθοδήγησης από το Άγιο Πνεύμα και με ποιον τρόπο υποτάσσεστε στις ενορχηστρώσεις του Θεού στο καθετί, και θα σας επιτρέψουν να γνωρίζετε κάθε βήμα του έργου του Θεού μέσα σας. Όταν φτάσετε σ’ αυτό το σημείο, θα εκτιμήσετε τι σημαίνει πίστη στον Θεό, πώς να πιστεύετε σωστά στον Θεό και τι πρέπει να κάνετε για να ενεργείτε σε αρμονία με το θέλημα του Θεού. Αυτό θα σας κάνει πλήρως και εντελώς υπάκουους στο έργο του Θεού, και δεν θα παραπονιέστε, δεν θα κρίνετε ή αναλύετε, πόσο μάλλον να ερευνάτε. Επιπλέον, θα έχετε την ικανότητα της υπακοής στον Θεό ως τον θάνατο, επιτρέποντας στον Θεό να σας οδηγήσει και να σας σφαγιάσει σαν ένα πρόβατο, έτσι ώστε όλοι να γίνετε ο Πέτρος της δεκαετίας του ’90 και να μπορέσετε να αγαπήσετε τον Θεό στο έπακρο ακόμα και πάνω στον σταυρό, χωρίς την παραμικρή διαμαρτυρία. Μόνο τότε θα μπορέσετε να ζήσετε σαν ένας Πέτρος της δεκαετίας του ’90.

Όποιος το έχει αποφασίσει, μπορεί να υπηρετήσει τον Θεό, αλλά το σωστό είναι πως μόνο αυτοί που αφιερώνουν κάθε φροντίδα στο θέλημα του Θεού και καταλαβαίνουν το θέλημα του Θεού έχουν τα προσόντα και το δικαίωμα να υπηρετήσουν τον Θεό. Έχω ανακαλύψει το εξής σ’ εσάς: πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι εφόσον διαδίδουν με θέρμη το ευαγγέλιο για τον Θεό, παίρνουν τους δρόμους για τον Θεό, δαπανούν τον εαυτό τους και εγκαταλείπουν πράγματα για τον Θεό, και ούτω καθεξής, τότε αυτό θεωρείται υπηρεσία προς τον Θεό· ακόμα περισσότεροι θρησκευόμενοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η υπηρεσία προς τον Θεό σημαίνει να τρέχουν τριγύρω με μια Βίβλο στο χέρι, διαδίδοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας του ουρανού και σώζοντας ανθρώπους, κάνοντάς τους να μετανοούν και να εξομολογούνται· υπάρχουν πολλοί θρησκευτικοί λειτουργοί που νομίζουν ότι η υπηρεσία προς τον Θεό είναι να κηρύττουν σε εκκλησίες αφού σπούδασαν και εκπαιδεύτηκαν στη θεολογική σχολή, να διδάσκουν τους ανθρώπους διαβάζοντας κεφάλαια της Βίβλου· επίσης, υπάρχουν άνθρωποι σε φτωχές περιοχές, οι οποίοι πιστεύουν ότι η υπηρεσία προς τον Θεό σημαίνει να θεραπεύουν τους αρρώστους και να εκβάλλουν δαιμόνια ή να προσεύχονται για τους αδελφούς και τις αδελφές ή να τους υπηρετούν· ανάμεσά σας, υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν πως η υπηρεσία προς τον Θεό σημαίνει να τρώνε και να πίνουν τον λόγο του Θεού, να προσεύχονται στον Θεό καθημερινά, καθώς και να επισκέπτονται και να επιτελούν έργο σε εκκλησίες παντού· υπάρχουν άλλοι αδελφοί και αδελφές που πιστεύουν πως η υπηρεσία προς τον Θεό συνεπάγεται να μην παντρευτούν ή να μη δημιουργήσουν οικογένεια ποτέ και να αφιερώσουν όλο το είναι τους στον Θεό. Κι όμως, λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν τι πραγματικά σημαίνει η υπηρεσία προς τον Θεό. Αν και υπάρχουν πολλοί που υπηρετούν τον Θεό, τόσοι πολλοί όσα και τ’ άστρα στον ουρανό, ο αριθμός αυτών που μπορούν να υπηρετήσουν άμεσα, και που είναι ικανοί να υπηρετήσουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, είναι μηδαμινός, ασήμαντα μικρός. Γιατί το λέω αυτό; Το λέω επειδή δεν κατανοείτε την ουσία της φράσης «υπηρεσία προς τον Θεό», και καταλαβαίνετε τόσο λίγα για το πώς να υπηρετήσετε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Σήμερα, κυρίως κοινωνούμε το πώς να υπηρετήσουμε σε συμφωνία με το θέλημα του Θεού, πώς να υπηρετήσουμε, ώστε να ικανοποιήσουμε το θέλημα του Θεού.

Αν επιθυμείτε να υπηρετείτε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, πρέπει πρώτα να καταλάβετε τι είδους άνθρωποι ευαρεστούν τον Θεό, τι είδους ανθρώπους αποστρέφεται ο Θεός, τι είδους ανθρώπους οδηγεί ο Θεός στην τελείωση και τι είδους άνθρωποι έχουν τα προσόντα για να υπηρετήσουν τον Θεό. Αυτό είναι το ελάχιστο με το οποίο θα πρέπει να είστε εφοδιασμένοι. Επιπλέον, θα πρέπει να γνωρίζετε τους στόχους του έργου του Θεού, και το έργο που θα εκτελέσει ο Θεός εδώ και τώρα. Αφού κατανοήσετε αυτό, και μέσω της οδηγίας των λόγων του Θεού, θα πρέπει πρώτα να εισέλθετε και να λάβετε πρώτα αποστολή από τον Θεό. Όταν πραγματικά αποκτήσετε βιώματα βασισμένα στον λόγο του Θεού, κι όταν γνωρίζετε στ’ αλήθεια το έργο του Θεού, θα έχετε τα προσόντα για να υπηρετήσετε τον Θεό. Κι ο Θεός ανοίγει τα πνευματικά σας μάτια όταν Τον υπηρετείτε, και σας επιτρέπει να αποκτήσετε μεγαλύτερη κατανόηση του έργου Του και να το δείτε πιο καθαρά. Όταν εισέρχεσαι σ’ αυτήν την πραγματικότητα, οι εμπειρίες σου θα είναι πιο βαθιές και πραγματικές, και όλοι εσείς που είχατε τέτοιες εμπειρίες, θα είστε ικανοί να πορευτείτε ανάμεσα στις εκκλησίες και να παρέχετε στους αδελφούς και τις αδελφές σας, ώστε ο καθένας σας να αντλεί από τα δυνατά σημεία του άλλου για να αντισταθμίσετε τις δικές σας ελλείψεις και να αποκτήσετε μια πλουσιότερη γνώση στο πνεύμα σας. Μόνο αφού κατορθώσετε αυτό το αποτέλεσμα θα είστε ικανοί να υπηρετήσετε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και να οδηγηθείτε από τον Θεό στην τελείωση κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας σας.

Αυτοί που υπηρετούν τον Θεό θα πρέπει να είναι οι οικείοι του Θεού, θα πρέπει να είναι ευάρεστοι στον Θεό, να έχουν αγαπηθεί από τον Θεό και να είναι ικανοί για την απόλυτη πίστη στον Θεό. Ανεξάρτητα από το αν ενεργείς πίσω από τους ανθρώπους ή μπροστά τους, είσαι ικανός ν’ αποκτήσεις τη χαρά του Θεού μπροστά στον Θεό, είσαι ικανός να παραμείνεις σταθερός μπροστά στον Θεό, και ανεξάρτητα με το πώς σου φέρονται οι άλλοι άνθρωποι, πάντα συνεχίζεις το δικό σου μονοπάτι και αφιερώνεις κάθε σου φροντίδα στο φορτίο του Θεού. Μόνο αυτός είναι ο οικείος του Θεού. Το γεγονός ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι ικανοί να Τον υπηρετήσουν άμεσα, συμβαίνει επειδή τους έχει δοθεί η μεγάλη αποστολή του Θεού, και το φορτίο του Θεού, είναι ικανοί να πάρουν την καρδιά του Θεού ως δική τους, και το φορτίο του Θεού ως δικό τους, και δεν δίνουν καθόλου σημασία στην προοπτική του αν θα κερδίσουν ή θα χάσουν: Ακόμα κι όταν δεν θα έχουν προοπτικές, και δεν θα κερδίσουν τίποτα, πάντα θα πιστεύουν στον Θεό με μια καρδιά γεμάτη αγάπη. Έτσι λοιπόν, αυτό το είδος ανθρώπου είναι ο οικείος του Θεού. Οι άνθρωποι που έχουν οικειότητα με τον Θεό είναι και οι έμπιστοί Του· μόνο οι έμπιστοι του Θεού μπορούν να μοιραστούν την ανησυχία Του και τα θέλω Του, και αν και η σάρκα τους πονά και είναι αδύναμη, είναι ικανοί να αντέξουν τον πόνο και να απαρνηθούν αυτό που αγαπούν για να ικανοποιήσουν τον Θεό. Ο Θεός δίνει περισσότερα βάρη σε τέτοιους ανθρώπους, και αυτό που θα κάνει ο Θεός εκφράζεται μέσω αυτών των ανθρώπων. Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι είναι ευάρεστοι στον Θεό, είναι υπηρέτες του Θεού που επιθυμεί η καρδιά του Θεού, και μόνο άνθρωποι σαν κι αυτούς μπορούν να κυβερνήσουν μαζί με τον Θεό. Όταν πραγματικά γίνεις οικείος του Θεού, τότε ακριβώς θα κυβερνήσεις μαζί με τον Θεό.

Ο Ιησούς ήταν ικανός να ολοκληρώσει την αποστολή του Θεού, το έργο της λύτρωσης όλης της ανθρωπότητας, επειδή αφιέρωσε κάθε φροντίδα Του στο θέλημα του Θεού, χωρίς τα προσωπικά Του σχέδια και σκέψεις. Έτσι, λοιπόν, ήταν κι Αυτός ο οικείος του Θεού, όντας ο ίδιος Θεός, κάτι που όλοι εσείς καταλαβαίνετε πολύ καλά. (Στην πραγματικότητα, ήταν ο Θεός ο ίδιος, για τον οποίο είχε δώσει μαρτυρία ο Θεός. Το αναφέρω αυτό εδώ για να χρησιμοποιήσω το γεγονός που αφορά τον Ιησού για να επεξηγήσω το θέμα.) Ήταν ικανός να θέσει το σχέδιο της διαχείρισης του Θεού στο επίκεντρο, και πάντα προσευχόταν στον ουράνιο Πατέρα και επιζητούσε το θέλημα του ουράνιου Πατέρα. Προσευχόταν κι έλεγε: «Θεέ Πατέρα! Εκπλήρωσε αυτό που είναι μέσα στο θέλημά Σου, και μην ενεργήσεις σύμφωνα με τις δικές Μου προθέσεις· θα ενεργήσεις σύμφωνα με το σχέδιό Σου. Ο άνθρωπος μπορεί να είναι αδύναμος, όμως γιατί θα πρέπει να ενδιαφερθείς για κείνον; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να είναι το αντικείμενο του ενδιαφέροντός Σου, ο άνθρωπος που είναι σαν ένα μυρμήγκι στο χέρι Σου; Μέσα στην καρδιά Μου, επιθυμώ μόνο να εκπληρώσω το θέλημά Σου, και θέλω να μπορείς να κάνεις, αυτό που θέλεις να κάνεις σ’ Εμένα σύμφωνα με τις δικές Σου προθέσεις». Στον δρόμο προς την Ιερουσαλήμ, ο Ιησούς ένιωσε την αγωνία, σαν ένα μαχαίρι που έστριβε στην καρδιά Του, όμως δεν είχε την παραμικρή πρόθεση να παραβεί τον λόγο Του· πάντα υπήρχε μια ισχυρή δύναμη που Τον ωθούσε μπροστά, εκεί που επρόκειτο να σταυρωθεί. Τελικά, Τον κάρφωσαν στον σταυρό κι έγινε η απεικόνιση της αμαρτωλής σάρκας, ολοκληρώνοντας αυτό το έργο της λύτρωσης της ανθρωπότητας, και αφού υψώθηκε πάνω από τα δεσμά του θανάτου και του Άδη. Μπροστά Του, η θνητότητα, η κόλαση και ο Άδης, έχασαν τη δύναμή τους, και κατατροπώθηκαν από Αυτόν. Έζησε για τριάντα τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έκανε πάντα τα μέγιστα για να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού, σύμφωνα με το έργο του Θεού εκείνη την εποχή, χωρίς να υπολογίζει ποτέ το προσωπικό Του κέρδος ή ζημία, πάντα σκεπτόμενος το θέλημα του Θεού Πατέρα. Έτσι, αφότου βαπτίστηκε, ο Θεός είπε: «Ούτος είναι ο Υιός Μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην». Επειδή η υπηρεσία Του μπροστά στον Θεό ήταν σε αρμονία με το θέλημα του Θεού, ο Θεός έβαλε πάνω στους ώμους Του το βαρύ φορτίο της λύτρωσης όλης της ανθρωπότητας και Τον έκανε να προχωρήσει μπροστά για να το εκπληρώσει, κι Αυτός είχε τα προσόντα και το δικαίωμα να ολοκληρώσει αυτό το σημαντικό καθήκον. Κατά τη διάρκεια της ζωής Του, υπέμεινε ανυπολόγιστα δεινά για τον Θεό, και ο Σατανάς Τον έβαλε σε πειρασμό αμέτρητες φορές, όμως δεν αποθαρρύνθηκε ποτέ. Ο Θεός Του ανέθεσε ένα τέτοιο καθήκον επειδή Τον εμπιστευόταν και Τον αγαπούσε, κι έτσι ο Θεός είπε προσωπικά: «Ούτος είναι ο Υιός Μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην». Εκείνο τον καιρό, μόνο ο Ιησούς θα μπορούσε να εκπληρώσει αυτή την αποστολή, κι αυτό ήταν ένα κομμάτι της ολοκλήρωσης του έργου του Θεού για τη λύτρωση όλης της ανθρωπότητας κατά την Εποχή της Χάριτος.

Αν είστε ικανοί, σαν τον Ιησού, να αφιερώσετε κάθε σας φροντίδα στο φορτίο του Θεού, και να στρέψετε την πλάτη στη σάρκα σας, ο Θεός θα εμπιστευτεί τα σημαντικά Του καθήκοντα σ’ εσάς, κι έτσι θα ανταποκρίνεστε στις προϋποθέσεις για να υπηρετήσετε τον Θεό. Μόνο κάτω από αυτές τις συνθήκες θα τολμήσετε να πείτε ότι κάνετε το θέλημα του Θεού και ότι ολοκληρώνετε την αποστολή Του, μόνο τότε θα τολμήσετε να πείτε ότι υπηρετείτε τον Θεό πραγματικά. Σε σύγκριση με το παράδειγμα του Ιησού, τολμάς να πεις ότι είσαι ο οικείος του Θεού; Τολμάς να πεις ότι κάνεις το θέλημα του Θεού; Τολμάς να πεις πως υπηρετείς πραγματικά τον Θεό; Αν σήμερα, δεν κατανοείς αυτό το είδος της υπηρεσίας προς τον Θεό, τολμάς να πεις ότι είσαι οικείος του Θεού; Αν λες ότι υπηρετείς τον Θεό, δεν βλασφημείς έτσι εναντίον Του; Σκέψου το: Υπηρετείς τον Θεό ή τον εαυτό σου; Υπηρετείς τον Σατανά, κι όμως λες πεισματικά ότι υπηρετείς τον Θεό· δεν βλασφημείς εναντίον του Θεού μ’ αυτόν τον τρόπο; Πολλοί άνθρωποι που πίσω Μου εποφθαλμιούν την ευλογία του κύρους, παραδίδονται χωρίς όρια στο φαγητό, τους αρέσει ο ύπνος και φροντίζουν με κάθε τρόπο τη σάρκα, και πάντα φοβούνται πως δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής για τη σάρκα. Δεν εκτελούν κανονικά την λειτουργία τους στην εκκλησία, τρώνε δωρεάν ή επιπλήττουν τους αδελφούς και τις αδελφές με τον λόγο Μου, στέκονται ψηλά και κυριαρχούν πάνω στους άλλους. Αυτοί οι άνθρωποι επιμένουν να λένε ότι κάνουν το θέλημα του Θεού, πάντα λένε πως είναι οι οικείοι του Θεού, δεν είναι παράλογο; Αν έχεις τα σωστά κίνητρα, αλλά δεν έχεις την ικανότητα να υπηρετήσεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, τότε είσαι ανόητος· αλλά αν τα κίνητρά σου δεν είναι σωστά, κι επιμένεις να λες πως υπηρετείς τον Θεό, τότε είσαι κάποιος που αντιτίθεται στον Θεό και θα πρέπει να τιμωρηθείς από τον Θεό! Δεν έχω καμία συμπόνια για τέτοιους ανθρώπους! Στον οίκο του Θεού τρώνε δωρεάν, και πάντα λαχταρούν τις ανέσεις της σάρκας, και δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τους το συμφέρον του Θεού· πάντα επιζητούν το δικό τους καλό, δεν δίνουν καθόλου προσοχή στο θέλημα του Θεού, όλα όσα κάνουν δεν διερευνώνται από το Πνεύμα του Θεού, πάντα χειραγωγούν και συνωμοτούν εναντίον των αδελφών τους, είναι διπρόσωποι, όπως μια αλεπού σε αμπελώνα, που πάντα κλέβει τα σταφύλια και ποδοπατεί τον αμπελώνα. Μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να είναι οικείοι με τον Θεό; Είσαι κατάλληλος για να δεχθείς τις ευλογίες του Θεού; Δεν αναλαμβάνεις καμία ευθύνη για τη ζωή σου και την εκκλησία, είσαι κατάλληλος για να δεχθείς την αποστολή του Θεού; Ποιος θα τολμούσε να εμπιστευτεί κάποιον σαν εσένα; Όταν υπηρετείς μ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσει ο Θεός να τολμήσει να σ’ εμπιστευτεί για ένα μεγαλύτερο καθήκον; Δεν καθυστερείς έτσι τα πράγματα;

Αυτά τα λέω για να γνωρίζετε ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να πληρούνται, έτσι ώστε να υπηρετήσετε σε αρμονία με το θέλημα του Θεού. Αν δεν δίνετε την καρδιά σας στον Θεό, αν δεν αφιερώνετε κάθε φροντίδα στο θέλημα του Θεού, όπως έκανε ο Ιησούς, τότε ο Θεός δεν μπορεί να σας εμπιστευτεί, και θα καταλήξετε να κριθείτε από τον Θεό. Ίσως σήμερα, στην υπηρεσία σου προς τον Θεό, να υποθάλπεις πάντα την πρόθεση να εξαπατήσεις τον Θεό, όμως και πάλι ο Θεός θα σε αντιληφθεί. Με λίγα λόγια, ανεξάρτητα από όλα τα άλλα, αν εξαπατάς τον Θεό θα πέσει πάνω σου σκληρή κρίση. Πρέπει να εκμεταλλευτείτε το γεγονός ότι μόλις εισήλθατε στον σωστό δρόμο της υπηρεσίας προς τον Θεό και να δώσετε πρώτα την καρδιά σας στον Θεό, χωρίς διαμοιρασμένη αφοσίωση. Ανεξάρτητα από το αν βρίσκεσαι μπροστά στον Θεό ή στους άλλους ανθρώπους, η καρδιά σου πρέπει πάντα να βλέπει τον Θεό, και πρέπει να πάρεις την απόφαση να αγαπάς τον Θεό όπως ο Ιησούς. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ο Θεός θα σε οδηγήσει στην τελείωση, έτσι ώστε να γίνεις ένας υπηρέτης του Θεού που επιθυμεί η καρδιά Του. Αν πραγματικά επιθυμείς να οδηγηθείς στην τελείωση από τον Θεό, και η υπηρεσία σου να βρίσκεται σε αρμονία με το θέλημά Του, τότε θα πρέπει να αλλάξεις τις προηγούμενες θεωρίες σου σχετικά με την πίστη στον Θεό, και ν’ αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο συνήθιζες να υπηρετείς τον Θεό, έτσι ώστε να οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό μεγαλύτερο μέρος του εαυτού σου· μ’ αυτόν τον τρόπο, ο Θεός δεν θα σε εγκαταλείψει και, σαν τον Πέτρο, θα βρίσκεσαι στην πρώτη γραμμή αυτών που αγαπούν τον Θεό. Αν παραμείνεις αμετανόητος, τότε θα έχεις το ίδιο τέλος με τον Ιούδα. Αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους αυτούς που πιστεύουν στον Θεό.

TwitFacebook MessReddit

Κεφάλαιο 5: Πρέπει να γνωρίσεις τις αλήθειες για την ενσάρκωση του Θεού

1. Τι είναι η ενσάρκωση; Ποια είναι η ουσία της ενσάρκωσης;

Σχετικά λόγια του Θεού:

Η έννοια της ενσάρκωσης είναι πως ο Θεός εμφανίζεται με σάρκα και έρχεται να εργαστεί με μορφή σάρκας μεταξύ των ανθρώπων που δημιούργησε. Έτσι, για να ενσαρκωθεί ο Θεός, πρέπει πρώτα να αποκτήσει σάρκα, σάρκα με κανονική ανθρώπινη φύση· αυτή είναι η πιο βασική προϋπόθεση. Στην πραγματικότητα, η σημασία της ενσάρκωσης του Θεού είναι πως ο Θεός ζει και εργάζεται στη σάρκα, στην ουσία Του ενσαρκώνεται, γίνεται άνθρωπος. Η ενσαρκωμένη ζωή και το έργο Του μπορούν να διαιρεθούν σε δύο στάδια. Πρώτη είναι η ζωή που ζει πριν από την εκτέλεση της διακονίας Του. Ζει σε μία συνηθισμένη ανθρώπινη οικογένεια, με μια εντελώς κανονική ανθρώπινη φύση, υπακούοντας στα συνήθη ήθη και τους νόμους της ανθρώπινης ζωής, με φυσιολογικές ανθρώπινες ανάγκες (τροφή, ένδυση, στέγη, ύπνο), με κανονικές ανθρώπινες αδυναμίες και κανονικά ανθρώπινα συναισθήματα. Με άλλα λόγια, κατά το πρώτο στάδιο, ζει σε μια μη θεϊκή, απολύτως κανονική ανθρώπινη φύση, συμμετέχοντας σε όλες τις συνηθισμένες ανθρώπινες δραστηριότητες. Το δεύτερο στάδιο είναι η ζωή που ζει αφού ξεκινά να εκτελεί τη διακονία Του. Εξακολουθεί να ζει στην κανονική ανθρώπινη φύση με ένα κανονικό ανθρώπινο κέλυφος, μη δείχνοντας κάποιο εξωτερικό σημάδι του υπερφυσικού. Ωστόσο, Εκείνος ζει αποκλειστικά για χάρη της διακονίας Του και στη διάρκεια αυτής της εποχής, η κανονική ανθρώπινη φύση Του βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην υπηρεσία του κανονικού έργου της θεϊκής φύσης Του· διότι μέχρι τότε, η κανονική ανθρώπινη φύση Του έχει ωριμάσει σε σημείο που να είναι σε θέση να εκτελέσει τη διακονία Του. Έτσι, το δεύτερο στάδιο της ζωής Του είναι η εκτέλεση της διακονίας Του με την κανονική ανθρώπινη φύση Του, είναι μια ζωή τόσο μιας κανονικής ανθρώπινης φύσης, όσο και μιας ολοκληρωμένης θεϊκής φύσης. Ο λόγος που, κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου της ζωής Του ζει σε μια απολύτως κανονική ανθρώπινη φύση, είναι πως η ανθρώπινη φύση Του δεν είναι ακόμα ίση με το σύνολο του θεϊκού Του έργου, δεν έχει ωριμάσει ακόμη· μόνο μετά την ωρίμανσή της γίνεται ικανός να επωμιστεί τη διακονία Του και μπορεί να ξεκινήσει να την εκτελεί. Από τη στιγμή που Εκείνος, ως σάρκα, πρέπει να μεγαλώσει και να ωριμάσει, το πρώτο στάδιο της ζωής Του είναι αυτό της κανονικής ανθρώπινης φύσης, ενώ στο δεύτερο στάδιο, επειδή η ανθρώπινη φύση Του είναι σε θέση να αναλάβει το έργο Του και να εκτελέσει τη διακονία Του, η ζωή που ο ενσαρκωμένος Θεός διάγει κατά τη διακονία Του είναι μια ζωή τόσο της ανθρώπινης όσο και της ολοκληρωμένης θεϊκής φύσης. Αν ο ενσαρκωμένος Θεός είχε ουσιαστικά ξεκινήσει τη διακονία Του από τη στιγμή της γέννησης Του, εκτελώντας υπερφυσικά σημεία και τέρατα, τότε δεν θα είχε κάποια ενσώματη ουσία. Επομένως, η ανθρώπινη φύση Του υπάρχει χάρη στην ενσώματη ουσία Του· δεν μπορεί να υπάρξει σάρκα χωρίς ανθρώπινη φύση, και ένα άτομο χωρίς ανθρώπινη φύση δεν είναι ανθρώπινο ον. Με τον τρόπο αυτόν, η ανθρώπινη φύση της σάρκας του Θεού είναι μια εγγενής ιδιότητα της σάρκας του ενσαρκωμένου Θεού. Αν ειπωθεί ότι «όταν ο Θεός ενσαρκώνεται, είναι εξ ολοκλήρου Θεός, δεν είναι καθόλου άνθρωπος», είναι βλασφημία, διότι μια τέτοια άποψη είναι αδύνατο να εκφραστεί, καθώς παραβιάζει την αρχή της ενσάρκωσης. Ακόμη κι αφού ξεκινά να εκτελεί τη διακονία Του, η θεϊκή φύση Του κατοικεί ακόμα στο ανθρώπινο εξωτερικό κέλυφος ενόσω επιτελεί το έργο Του. Απλώς, κατά τη στιγμή εκείνη, η ανθρώπινη φύση Του εξυπηρετεί τον μοναδικό σκοπό του να επιτρέπει στη θεϊκή φύση Του να εκτελεί το έργο μέσα στην κανονική σάρκα. Έτσι, αυτή που επιτελεί το έργο είναι η θεϊκή φύση που κατοικεί στην ανθρώπινη φύση Του. Η θεϊκή φύση Του είναι αυτή που ενεργεί, και όχι η ανθρώπινη φύση Του, ωστόσο είναι μια θεϊκή φύση κρυμμένη μέσα στην ανθρώπινη φύση Του. Το έργο Του στην ουσία επιτελείται από την ολοκληρωμένη θεϊκή φύση Του, όχι από την ανθρώπινη φύση Του. Αλλά ο εκτελεστής του έργου είναι η σάρκα Του. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως Εκείνος είναι και άνθρωπος και Θεός, διότι ο Θεός γίνεται ένας Θεός που ζει στην σάρκα, με ανθρώπινο κέλυφος και με ανθρώπινη, αλλά και θεϊκή ουσία. Επειδή Εκείνος είναι ένας άνθρωπος με την ουσία του Θεού, είναι πάνω από οποιονδήποτε δημιουργημένο άνθρωπο, πάνω από οποιονδήποτε άνθρωπο που μπορεί να εκτελέσει το έργο Του. Κι έτσι, μεταξύ όλων εκείνων που διαθέτουν ανθρώπινο κέλυφος σαν το δικό Του, μεταξύ όλων όσοι κατέχουν ανθρώπινη φύση, μόνο Εκείνος είναι ο ίδιος ο ενσαρκωμένος Θεός — όλοι οι υπόλοιποι είναι δημιουργημένοι άνθρωποι. Παρόλο που όλοι έχουν ανθρώπινη φύση, οι δημιουργημένοι άνθρωποι δεν έχουν τίποτε άλλο παρά ανθρώπινη φύση, ενώ ο ενσαρκωμένος Θεός είναι διαφορετικός: Μέσα στη σάρκα Του δεν περικλείει μόνο την ανθρώπινη, αλλά, ακόμη πιο σημαντικό, τη θεϊκή φύση. Την ανθρώπινη φύση Του μπορεί να τη δει κανείς στην εξωτερική ανθρώπινη εμφάνιση της σάρκας Του και στην καθημερινή Του ζωή, αλλά είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή η θεϊκή φύση Του. Επειδή η θεϊκή φύση Του εκφράζεται μόνο όταν έχει ανθρώπινη φύση και δεν είναι τόσο υπερφυσική όσο τη φαντάζονται οι άνθρωποι, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να τη δουν. Ακόμη και σήμερα, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να συλλάβουν την πραγματική ουσία του ενσαρκωμένου Θεού. Στην πραγματικότητα, ακόμα και αφού έχω μιλήσει για αυτή τόσο πολύ, υποθέτω ότι παραμένει ακόμα ένα μυστήριο για τους περισσότερους από εσάς. Το ζήτημα είναι πολύ απλό: Από τη στιγμή που ο Θεός ενσαρκώνεται, η ουσία Του είναι ένας συνδυασμός ανθρώπινης και θεϊκής φύσης. Αυτός ο συνδυασμός λέγεται ο ίδιος ο Θεός, ο ίδιος ο Θεός στη γη.

από «Η ουσία της σάρκας που κατοικείται από τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

ΙΔ’ Πρέπει να συναναστρεφόμαστε ξεκάθαρα τις διαφορές μεταξύ της εκκλησίας του Θεού και των θρησκευτικών οργανώσεων

1. Τι σημαίνει εκκλησία του Θεού; Τι σημαίνει θρησκευτική οργάνωση;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Η εκκλησία είναι το σώμα αυτού, το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρούντος» (Εφεσ. 1:23).

«Και εισήλθεν ο Ιησούς εις το ιερόν του Θεού και εξέβαλε πάντας τους πωλούντας και αγοράζοντας εν τω ιερώ, και τας τραπέζας των αργυραμοιβών ανέτρεψε και τα καθίσματα των πωλούντων τας περιστεράς, και λέγει προς αυτούς· Είναι γεγραμμένον, Ο οίκός μου οίκος προσευχής θέλει ονομάζεσθαι, σεις δε εκάμετε αυτόν σπήλαιον ληστών» (Ματθ. 21:12-13).

«Και έκραξε δυνατά μετά φωνής μεγάλης, λέγων· Έπεσεν, έπεσε Βαβυλών η μεγάλη, και έγεινε κατοικητήριον δαιμόνων και φυλακή παντός πνεύματος ακαθάρτου και φυλακή παντός ορνέου ακαθάρτου και μισητού· διότι εκ του οίνου του θυμού της πορνείας αυτής έπιον πάντα τα έθνη, και οι βασιλείς της γης επόρνευσαν μετ' αυτής και οι έμποροι της γης επλούτησαν εκ της υπερβολής της εντρυφήσεως αυτής» (Αποκ. 18:2-3).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Όλοι όσοι βρίσκονται μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, διακατέχονται από την παρουσία και την πειθαρχία του Αγίου Πνεύματος, και όσοι δεν βρίσκονται μέσα στο ρεύμα αυτό βρίσκονται υπό τη διοίκηση του Σατανά και χωρίς καθόλου από το έργο του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος είναι εκείνοι που δέχονται το νέο έργο του Θεού, αυτοί που συνεργάζονται μέσα στο νέο έργο του Θεού. Αν αυτοί που βρίσκονται μέσα σε αυτό το ρεύμα είναι ανίκανοι να συνεργαστούν και δεν μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια που απαιτεί ο Θεός κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τότε θα πειθαρχηθούν και, στη χειρότερη περίπτωση, θα εγκαταλειφθούν από το Άγιο Πνεύμα. Όσοι αποδέχονται το καινούριο έργο του Αγίου Πνεύματος, θα ζουν μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, θα λάβουν τη φροντίδα και την προστασία του Αγίου Πνεύματος. Εκείνοι που είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια είναι διαφωτισμένοι από το Άγιο Πνεύμα, και εκείνοι που δεν θέλουν να κάνουν πράξη την αλήθεια πειθαρχούνται από το Άγιο Πνεύμα και μπορεί ακόμη και να τιμωρηθούν. Ανεξάρτητα από το τι είδους άτομο είναι κάποιος, υπό την προϋπόθεση ότι βρίσκεται μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός θα αναλάβει την ευθύνη για όλους εκείνους που δέχονται το νέο έργο Του για χάρη του ονόματός Του. Εκείνοι που δοξάζουν το όνομά Του και είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη τα λόγια Του, θα λάβουν τις ευλογίες Του. Όσοι δεν Τον υπακούουν και δεν κάνουν τα λόγια Του πράξη, θα λάβουν την τιμωρία Του. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος, είναι αυτοί που αποδέχονται το νέο έργο και αφού έχουν αποδεχθεί το νέο έργο, πρέπει να έχουν και την κατάλληλη συνεργασία με τον Θεό και δεν θα πρέπει να ενεργούν ως αποστάτες που δεν εκτελούν το καθήκον τους. Αυτή είναι η μόνη απαίτηση του Θεού από τον άνθρωπο. Δεν συμβαίνει αυτό για τους ανθρώπους που δεν αποδέχονται το νέο έργο: Είναι έξω από το ρεύμα του Αγίου Πνεύματος και η πειθαρχία και η αποδοκιμασία του Αγίου Πνεύματος δεν ισχύουν γι’ αυτούς. Όλη την ημέρα, αυτοί οι άνθρωποι ζουν μέσα στη σάρκα, ζουν μέσα στο μυαλό τους και το μόνο που κάνουν είναι να ζουν σύμφωνα με το δόγμα που παράγεται από την ανάλυση και την έρευνα των δικών τους εγκεφάλων. Αυτές δεν είναι οι απαιτήσεις του νέου έργου του Αγίου Πνεύματος, και ούτε είναι η συνεργασία με τον Θεό. Όσοι δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού στερούνται της παρουσίας του Θεού και, επιπλέον, στερούνται των ευλογιών και της προστασίας του Θεού. Τα περισσότερα από τα λόγια και τις ενέργειές τους συμβαδίζουν με τις προηγούμενες απαιτήσεις του έργου του Αγίου Πνεύματος. Είναι δόγμα, όχι η αλήθεια. Ένα τέτοιο δόγμα και τέτοιοι κανόνες αρκούν για να αποδείξουν ότι το μόνο που τους ενώνει είναι η θρησκεία· δεν είναι οι εκλεκτοί ή τα αντικείμενα του έργου του Θεού. Η συνάθροιση όλων αυτών μεταξύ τους μπορεί μόνο να ονομαστεί ως ένα μεγάλο συνέδριο της θρησκείας και δεν μπορεί να ονομαστεί εκκλησία. Αυτό είναι ένα αμετάβλητο γεγονός. Δεν έχουν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος· αυτό που κάνουν θυμίζει θρησκεία, αυτό που βιώνουν φαίνεται να είναι γεμάτο από θρησκεία· δεν έχουν την παρουσία και το έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν είναι κατάλληλοι να λάβουν την πειθαρχία ή τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Αυτοί οι άνθρωποι είναι άψυχα πτώματα, τα σκουλήκια που στερούνται πνευματικότητας. Δεν έχουν καμία γνώση για την επαναστατικότητα και την αντίθεση του ανθρώπου, δεν έχουν γνώση όλου του κακού που κάνει ο άνθρωπος, πολύ λιγότερο δε, γνωρίζουν όλο το έργο του Θεού και τη σημερινή βούληση του Θεού. Όλοι τους είναι αδαείς και χαμηλού επιπέδου άνθρωποι, είναι αποβράσματα ακατάλληλα να τους ονομάζουμε πιστούς! Τίποτα από όσα κάνουν δεν έχει σχέση με τη διαχείριση του Θεού, κι ούτε μπορεί να επηρεάσει τα σχέδια του Θεού. Τα λόγια και οι πράξεις τους είναι υπερβολικά αηδιαστικά, πάρα πολύ αξιολύπητα και απλώς ανάξια λόγου. Οτιδήποτε γίνεται από εκείνους που δεν βρίσκονται μέσα στο ρεύμα του Αγίου Πνεύματος δεν σχετίζεται με το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος. Εξαιτίας αυτού, ανεξάρτητα από το τι κάνουν, είναι εκτός της πειθαρχίας του Αγίου Πνεύματος και, επιπλέον, χωρίς τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Διότι είναι όλοι άνθρωποι που δεν έχουν αγάπη για την αλήθεια και είναι μισητοί και έχουν απορριφθεί από το Άγιο Πνεύμα. Ονομάζονται κακοποιοί επειδή ζουν μέσα στη σάρκα και κάνουν ό,τι τους ευχαριστεί κάτω από την πινακίδα του Θεού. Ενώ ο Θεός εργάζεται, είναι εσκεμμένα εχθρικοί απέναντί Του και τρέχουν προς την αντίθετη κατεύθυνση με Αυτόν. Η αποτυχία του ανθρώπου να συνεργαστεί με τον Θεό είναι εξαιρετικά επαναστατική από μόνη της, επομένως, ιδίως εκείνοι οι άνθρωποι που σκοπίμως έρχονται σε αντίθεση με τον Θεό, δεν θα λάβουν τη δίκαιη ανταπόδοση τους;

από «Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Πώς ονομάζει ο Θεός εκείνους που πίστευαν στον Ιεχωβά; Ιουδαϊσμό. Έγιναν κάποιο είδος θρησκευτικής ομάδας. Και πώς ορίζει ο Θεός αυτούς που πιστεύουν στον Ιησού; Ορίζονται ως μέλη της θρησκευτικής ομάδας «Χριστιανισμός», σωστά; Στα μάτια του Θεού, ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός είναι θρησκευτικές ομάδες. Γιατί ο Θεός τις ορίζει ως τέτοιες; Απ’ όλους εκείνους που είναι μέλη αυτών των θρησκευτικών φορέων, τους οποίους ορίζει ο Θεός, υπάρχουν κάποιοι που να φοβούνται τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό, που να κάνουν το θέλημα του Θεού και να ακολουθούν την οδό του Θεού; (Όχι.) Στα μάτια του Θεού, θα μπορούσαν όλοι εκείνοι που κατ’ όνομα ακολουθούν τον Θεό, να είναι όλοι άνθρωποι που ο Θεός αναγνωρίζει ως πιστούς Του; Θα μπορούσαν όλοι τους να έχουν μια σχέση με τον Θεό; Θα μπορούσαν να είναι όλοι στόχοι της σωτηρίας του Θεού; (Όχι.) Παρόλο που έχεις τώρα δεχθεί το έργο του Θεού των εσχάτων ημερών, θα έρθει μια μέρα που θα περιοριστείς σ’ αυτό που ο Θεός βλέπει ως θρησκευτική ομάδα; Αυτό δείχνει ασύλληπτο. Αν στα μάτια του Θεού γίνετε μέλη μιας θρησκευτικής ομάδας, Εκείνος δεν θα σας σώσει, και αυτό σημαίνει ότι δεν ανήκετε στον οίκο του Θεού. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να συνοψίσουμε: Εκείνοι που πιστεύουν κατ’ όνομα στον αληθινό Θεό, αλλά για τους οποίους ο Θεός πιστεύει ότι ανήκουν σε μια θρησκευτική ομάδα, σε ποιο μονοπάτι βαδίζουν; Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι αυτοί οι άνθρωποι βαδίζουν στο μονοπάτι όπου κυματίζουν το λάβαρο της πίστης, χωρίς να ακολουθούν ποτέ την οδό Του και χωρίς ποτέ να Τον λατρεύουν, ενώ αντιθέτως Τον απαρνούνται; Δηλαδή, βαδίζουν στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό, αλλά λατρεύουν τον Σατανά, πραγματοποιούν τη δική τους διαχείριση και προσπαθούν να εδραιώσουν το δικό τους βασίλειο; Αυτή είναι η ουσία του πράγματος; Έχουν οι άνθρωποι σαν κι αυτούς οποιαδήποτε σχέση με το σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου; (Όχι.) Ασχέτως πόσοι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, από τη στιγμή που ο Θεός ορίζει ότι η πίστη τους συνιστά θρησκεία ή ομάδα, καθορίζει και ότι αυτοί δεν μπορούν να σωθούν. Γιατί το λέω αυτό; Μια συμμορία ή ένα πλήθος ανθρώπων που είναι χωρίς το έργο και την καθοδήγηση του Θεού, και που δεν Τον λατρεύουν καθόλου, ποιον λατρεύουν; Ποιον ακολουθούν; Στην καρδιά τους αναγνωρίζουν τον Θεό, όμως, στην πραγματικότητα, είναι υποκείμενα της ανθρώπινης χειραγώγησης και του ανθρώπινου ελέγχου. Μπορεί κατ’ όνομα να ακολουθούν κάποιον άνθρωπο, αλλά στην ουσία ακολουθούν τον Σατανά, τον διάβολο· ακολουθούν εκείνες τις δυνάμεις που είναι εχθρικές προς τον Θεό, που είναι εχθροί του Θεού. Θα μπορούσε ο Θεός να σώσει μια τέτοια αγέλη ανθρώπων; Είναι ικανοί να μετανοήσουν; Κυματίζουν το λάβαρο της πίστης, διενεργώντας ανθρώπινα εγχειρήματα, έχοντας τη δική τους διαχείριση, και πηγαίνουν ενάντια στο σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Η κατάληξή τους είναι να τους απεχθάνεται και να τους απορρίπτει ο Θεός. Δεν θα ήταν δυνατόν ο Θεός να σώσει αυτούς τους ανθρώπους, δεν υπάρχει περίπτωση να μετανοήσουν και έχουν ήδη αιχμαλωτιστεί από τον Σατανά· βρίσκονται ολότελα στα χέρια του Σατανά. […] αν οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να ακολουθήσουν την οδό του Θεού και είναι ανίκανοι να βαδίσουν στο μονοπάτι της σωτηρίας, ποια θα είναι η κατάληξή τους; Η κατάληξή τους θα είναι η ίδια με εκείνους που πιστεύουν στον Χριστιανισμό και στον Ιουδαϊσμό· δεν υπάρχει καμία διαφορά. Αυτή είναι η δίκαιη διάθεση του Θεού! Όσα κηρύγματα κι αν έχεις ακούσει, όσες αλήθειες κι αν έχεις κατανοήσει, αν τελικά εξακολουθείς να ακολουθείς ανθρώπους και τον Σατανά, και αν τελικά εξακολουθείς να είσαι ανίκανος να ακολουθήσεις την οδό του Θεού, να σέβεσαι τον Θεό και να αποφεύγεις το κακό, τότε ο Θεός θα σε σιχαθεί και θα σε απορρίψει. Σε όλες τις εκφάνσεις τους, αυτοί οι άνθρωποι που ο Θεός απεχθάνεται και απορρίπτει μπορούν να λένε πολλά για γράμματα και δόγματα και να εξακολουθούν να είναι ανίκανοι να λατρέψουν τον Θεό· είναι ανίκανοι να σέβονται τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό, και είναι ανίκανοι να υπακούσουν πλήρως τον Θεό. Στα μάτια του Θεού, ο Θεός τους ορίζει ως θρησκεία, ως μια απλή ομάδα ανθρώπων και ως ένα κατάλυμα του Σατανά. Αναφέρονται συλλογικά ως η συμμορία του Σατανά και τυγχάνουν της πλήρους απέχθειας του Θεού.

από «Μόνο αν ζεις διαρκώς ενώπιον του Θεού μπορείς να βαδίσεις στο μονοπάτι της σωτηρίας» στο βιβλίο «Αρχεία των Συνομιλιών του Χριστού»

Πρώτον, ας πούμε σε ποια είδη πίστης αναφέρεται η «πίστη» των «ανθρώπων της πίστης»: Αναφέρεται στον ιουδαϊσμό, τον χριστιανισμό, τον καθολικισμό, τον ισλαμισμό και τον βουδισμό, αυτές τις πέντε μεγάλες θρησκείες. […]

[…]

Μεταξύ των πέντε θρησκειών που έχουμε αναφέρει, ο χριστιανισμός είναι πιο ιδιαίτερος. Και τι το ιδιαίτερο έχει ο χριστιανισμός; Οι χριστιανοί είναι άνθρωποι που πιστεύουν στον αληθινό Θεό. Πώς μπορούν να συμπεριληφθούν εδώ όσοι πιστεύουν στον αληθινό Θεό; Εφόσον ο χριστιανισμός είναι ένα είδος πίστης, τότε, χωρίς αμφιβολία, σχετίζεται μόνο με την πίστη — είναι ένα είδος τελετής, ένα είδος θρησκείας και κάτι ξεχωριστό από την πίστη εκείνων που πραγματικά ακολουθούν τον Θεό. Ο λόγος για τον οποίο τον έχω συμπεριλάβει μεταξύ των πέντε μεγάλων θρησκειών είναι επειδή ο χριστιανισμός έχει περιέλθει στο ίδιο επίπεδο με τον ιουδαϊσμό, τον βουδισμό και τον ισλαμισμό. Οι περισσότεροι χριστιανοί δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός ή ότι κυβερνάει επί των πάντων, πολύ λιγότερο δε, πιστεύουν στην ύπαρξή Του. Αντ’ αυτού, απλώς χρησιμοποιούν τις Γραφές για να μιλήσουν για θεολογία, χρησιμοποιώντας τη θεολογία για να διδάξουν στους ανθρώπους να είναι καλοσυνάτοι, να υπομένουν τα δεινά και να κάνουν καλές πράξεις. Αυτό το είδος της θρησκείας είναι ο χριστιανισμός: επικεντρώνεται μόνο στις θεολογικές θεωρίες, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το έργο του Θεού που αφορά τη διαχείριση και τη σωτηρία του ανθρώπου, είναι η θρησκεία όσων ακολουθούν τον Θεό που δεν αναγνωρίζεται από τον Θεό.

από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

«Σας λέγω δε ότι εδώ είναι κάποιος μεγαλήτερος του ιερού. Εάν όμως εγνωρίζετε τι είναι Έλεον θέλω και ουχί θυσίαν, δεν ηθέλετε καταδικάσει τους αθώους. Διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι κύριος και του σαββάτου» (Μτ. 12, 6-8). Σε τι αναφέρεται το «ιερό» εδώ; Για να το θέσουμε απλά, το «ιερό» αναφέρεται σε ένα μεγαλοπρεπές, ψηλό κτίριο και, κατά την Εποχή του Νόμου, το ιερό ήταν μέρος για να λατρεύουν οι ιερείς τον Θεό. Όταν ο Κύριος Ιησούς είπε «εδώ είναι κάποιος μεγαλήτερος του ιερού», σε ποιον αναφερόταν το «κάποιος;» Προφανώς, το «κάποιος» είναι ο Κύριος Ιησούς στη σάρκα, γιατί μόνο Αυτός ήταν μεγαλύτερος του ιερού. Τι έλεγαν τα λόγια αυτά στους ανθρώπους; Έλεγαν στους ανθρώπους να βγουν από το ιερό — ο Θεός είχε ήδη βγει και δεν εργαζόταν πια μέσα σ’ αυτό, επομένως οι άνθρωποι έπρεπε να αναζητήσουν τ’ αχνάρια του Θεού έξω από το ιερό και να ακολουθήσουν τα βήματά Του στο νέο Του έργο. Το υπόβαθρο αυτού που είπε ο Κύριος Ιησούς ήταν πως, υπό τον νόμο, οι άνθρωποι είχαν καταλήξει να βλέπουν το ιερό σαν κάτι μεγαλύτερο από τον Θεό τον ίδιο. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι λάτρευαν το ιερό αντί να λατρεύουν τον Θεό, έτσι, ο Κύριος Ιησούς τους προειδοποίησε να μη λατρεύουν είδωλα, αλλά να λατρεύουν τον Θεό γιατί είναι υπέρτατος. Έτσι, είπε: «Έλεον θέλω και ουχί θυσίαν». Είναι εμφανές πως, στα μάτια του Κυρίου Ιησού, οι περισσότεροι άνθρωποι υπό τον νόμο δε λάτρευαν πια τον Ιεχωβά Θεό, απλώς εκτελούσαν τη διαδικασία της θυσίας, και ο Κύριος Ιησούς προσδιόρισε πως η διαδικασία αυτή ήταν ειδωλολατρία. Οι ειδωλολάτρες αυτοί, έβλεπαν το ιερό σαν κάτι μεγαλύτερο και ανώτερο από τον Θεό. Στις καρδιές τους υπήρχε μόνο το ιερό, όχι ο Θεός, επομένως, αν έχαναν το ιερό, θα έχαναν τον τόπο της κατοίκησής τους. Χωρίς το ιερό, δεν είχαν πού να λατρεύουν και δεν μπορούσαν να προσφέρουν τις θυσίες τους. Ο υποτιθέμενος τόπος της κατοίκησής τους ήταν ο τόπος όπου δραστηριοποιούνταν υπό το πρόσχημα της λατρείας του Ιεχωβά Θεού που τους επέτρεπε να παραμένουν στο ιερό και να διεκπεραιώνουν τις δικές τους υποθέσεις. Η υποτιθέμενη προσφορά θυσιών γινόταν απλώς για να πραγματοποιούν τις προσωπικές τους επαίσχυντες δοσοληψίες υπό το πρόσχημα της εκτέλεσης της υπηρεσίας τους στο ιερό. Αυτός ήταν ο λόγος που οι άνθρωποι της εποχής έβλεπαν το ιερό σαν κάτι μεγαλύτερο από τον Θεό. Επειδή χρησιμοποιούσαν το ιερό σαν κάλυψη και τις θυσίες σαν πρόσχημα για να εξαπατούν τους ανθρώπους και τον Θεό, ο Κύριος Ιησούς το είπε αυτό για να προειδοποιήσει τους ανθρώπους. Αν εφαρμόσετε τα λόγια αυτά στο παρόν, παραμένουν εξίσου έγκυρα και εξίσου σχετικά. Παρόλο που οι άνθρωποι σήμερα έχουν βιώσει διαφορετικό έργο του Θεού από αυτό που βίωσαν οι άνθρωποι στην Εποχή του Νόμου, η ουσία της φύσης τους είναι η ίδια.

από «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του χριστιανισμού και της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού;

Ο χριστιανισμός και η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού πιστεύουν στον ίδιο Θεό. Οι άνθρωποι που κατανοούν την ιστορία των θρησκειών γνωρίζουν ότι ο Ιουδαϊσμός στο Ισραήλ γεννήθηκε μέσα από το έργο που επιτέλεσε ο Ιεχωβάς την Εποχή του Νόμου. Ο χριστιανισμός, ο καθολικισμός και η ανατολική ορθόδοξη εκκλησία ήταν όλες εκκλησίες που εμφανίστηκαν αφότου ο ενσαρκωμένος Ιησούς επιτέλεσε το έργο της λύτρωσης. Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού δημιουργήθηκε όταν ο Θεός ενσαρκώθηκε κατά τις έσχατες ημέρες για να επιτελέσει το έργο της κρίσεως. Οι χριστιανοί κατά την Εποχή της Χάριτος διάβαζαν την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη της Βίβλου και οι χριστιανοί της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού κατά την Εποχή της Βασιλείας διαβάζουν τώρα το βιβλίο Ο Λόγος Ενσαρκώνεται, το οποίο εκφέρθηκε προσωπικά από τον Θεό τις έσχατες ημέρες. Ο χριστιανισμός πορεύεται σύμφωνα με το έργο της λύτρωσης που επιτέλεσε ο Ιησούς την Εποχή της Χάριτος και η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού αποδέχεται το έργο της κρίσεως των έσχατων ημερών, το οποίο επιτέλεσε ο Ιησούς που έχει επιστρέψει, ο Παντοδύναμος Θεός. Η διαφορά μεταξύ του χριστιανισμού και της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού είναι ότι ο χριστιανισμός πορεύεται σύμφωνα με το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς την Εποχή του Νόμου και την Εποχή της Χάριτος, ενώ η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού αποδέχεται το έργο της κρίσεως που ξεκίνησε από τον οίκο του Θεού και το οποίο ο Θεός επιτέλεσε κατά τις έσχατες ημέρες. Οι διαφορές μεταξύ του χριστιανισμού και της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού μοιάζουν με τις διαφορές μεταξύ του χριστιανισμού και του ιουδαϊσμού: κατά την Εποχή της Χάριτος, ο Ιησούς επιτέλεσε το έργο της λύτρωσης του ανθρώπινου γένους επάνω στα θεμέλια του έργου της Παλαιάς Διαθήκης της Εποχής του Νόμου. Ωστόσο, οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι του ιουδαϊσμού δεν αναγνώρισαν ότι ο Ιησούς ήταν η ενσάρκωση του Ιεχωβά, ότι Αυτός ήταν ο Μεσσίας τον οποίο περίμεναν. Παρέμεναν πεισματικά προσκολλημένοι στους νόμους και στις εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, όπως εκφέρθηκαν από τον Ιεχωβά Θεό. Σταύρωσαν επίσης τον φιλεύσπλαχνο Ιησού, ο οποίος είχε σώσει το ανθρώπινο γένος, προσβάλλοντας έτσι τη διάθεση του Θεού. Τότε, ο Θεός απέρριψε ολόκληρο τον ιουδαϊσμό, ο οποίος ήταν προσκολλημένος στους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης, και έστρεψε τη σωτηρία Του στους μη εβραίους –οι οποίοι, αφότου αποδέχθηκαν και ακολούθησαν τον Ιησού, δημιούργησαν τις εκκλησίες της Καινής Διαθήκης που αποκαλέστηκαν επίσης χριστιανικές. Εν τω μεταξύ, οι Ιουδαίοι, οι οποίοι ήταν προσκολλημένοι αποκλειστικά στο έργο του Ιεχωβά Θεού στην Παλαιά Διαθήκη της Εποχής του Νόμου και απέρριψαν το έργο της λύτρωσης του Ιησού, δημιούργησαν αυτό που αποκαλείται ιουδαϊσμός. Από αυτό μπορούμε να συνάγουμε ότι ο χριστιανισμός και η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού πιστεύουν στον ίδιο Θεό –στον Κύριο που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα. Απλώς διαφέρει το όνομα και το έργο του Θεού στο οποίο πιστεύουν οι άνθρωποι: η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού υπακούει στο νέο όνομα του Θεού κατά την Εποχή της Βασιλείας και αποδέχεται το νέο έργο που ο Θεός έχει επιτελέσει κατά τις έσχατες ημέρες, ενώ ο χριστιανισμός υπακούει στο όνομα του Θεού κατά την Εποχή της Χάριτος και αποδέχεται το παλαιό έργο που επιτέλεσε ο Θεός κατά τη διάρκεια προηγούμενων εποχών. Αυτή είναι η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ του χριστιανισμού και της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού. Ωστόσο, ο Θεός στον οποίο πιστεύουν και οι δύο είναι ο ίδιος: ο μοναδικός αληθινός Θεός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα. Αυτό είναι ένα γεγονός το οποίο κανείς δεν μπορεί να διαστρεβλώσει ή να αρνηθεί!

Πολλοί χριστιανοί πιστεύουν ότι χρειάζεται να αποδεχθούν μόνο το έργο της λύτρωσης του Ιησού για να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών και ότι δεν χρειάζεται να αποδεχθούν επίσης το έργο της κρίσεως του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες. Αυτές οι πεποιθήσεις είναι εντελώς λανθασμένες. Κατά την Εποχή της Χάριτος, ο Ιησούς επιτέλεσε το έργο της λύτρωσης. Οι άνθρωποι σώθηκαν χάρη στην πίστη τους και δεν καταδικάζονταν πλέον από τον νόμο ούτε θανατώνονταν εξαιτίας των αμαρτιών τους. Ωστόσο, ο Ιησούς μονάχα συγχώρεσε τις αμαρτίες του ανθρώπου και δεν συγχώρεσε ούτε εξάλειψε την αμαρτωλή φύση του ανθρώπου. Η σατανική διάθεση –η υπεροψία και η αλαζονεία, ο εγωισμός και η απληστία, η ατιμία και η δολιότητα, η επαναστατικότητα και η εναντίωση στον Θεό– εξακολουθούσε να υπάρχει στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν είχαν ακόμα καθαρθεί, σωθεί και κερδηθεί ολοκληρωτικά από τον Θεό. Συνεπώς, ο Ιησούς είπε πολλές φορές ότι οφείλει να επιστρέψει. Σε πολλά τμήματα της Βίβλου προφητεύεται ότι ο Θεός θα επιστρέψει και θα πραγματοποιήσει την κρίση Του, φέρνοντας τους αγίους στη βασιλεία των ουρανών. Ο ενσαρκωμένος Παντοδύναμος Θεός των έσχατων ημερών έχει εκφράσει όλες τις αλήθειες σχετικά με τον εξαγνισμό και τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους και έχει επιτελέσει το νέο έργο της κρίσεως ξεκινώντας από τον οίκο του Θεού, επάνω στα θεμέλια του έργου της λύτρωσης που επιτέλεσε ο Ιησούς. Έχει ως στόχο να εξαλείψει την αμαρτωλή φύση του ανθρώπινου γένους και να επιτρέψει στο ανθρώπινο γένος να απελευθερωθεί εντελώς από τη σκλαβιά και τα δεσμά της αμαρτίας, να βιώσει την εικόνα του αληθινού ανθρώπου και να κερδηθεί από τον Θεό, καθώς και να εισέλθει στον όμορφο προορισμό που ο Θεός έχει ετοιμάσει για το ανθρώπινο γένος. Μπορούμε να πούμε ότι το έργο της λύτρωσης που επιτέλεσε ο Ιησούς αποτελεί το θεμέλιο του έργου της σωτηρίας που επιτελεί ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες, ενώ το έργο της κρίσεως των έσχατων ημερών είναι ο πυρήνας και το επίκεντρο του έργου της σωτηρίας του Θεού. Αυτό είναι το στάδιο του έργου που καθίσταται το πιο κρίσιμο και το σημαντικότερο για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Μόνο εκείνοι που αποδέχονται το έργο της κρίσεως του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες θα έχουν την ευκαιρία να σωθούν, να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών και να γίνουν εκείνοι οι οποίοι στέκονται ενώπιον του Θεού. Σήμερα, μερικοί άνθρωποι μερικοί άνθρωποι από όλα τα δόγματα και τα θρησκεύματα των θρησκευτικών κόσμων έχουν δει ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Ιησούς που επέστρεψε κατά τις έσχατες ημέρες και επομένως έχουν αποδεχθεί κι έχουν αρχίσει να ακολουθούν τον Παντοδύναμο Θεό. Μερικοί άπιστοι άνθρωποι έχουν επίσης αποδεχθεί τον Παντοδύναμο Θεό χάρη στις αλήθειες που Αυτός εκφράζει. Αυτοί οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Παντοδύναμο Θεό συνθέτουν την Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού. Με την καθοδήγηση του Χριστού κατά τις έσχατες ημέρες, του Παντοδύναμου Θεού, οι χριστιανοί της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού, μέσα από το βίωμα και την εφαρμογή των λόγων του Παντοδύναμου Θεού, έχουν κατορθώσει σταδιακά να κατανοούν πολλές αλήθειες και έχουν δει καθαρά την πηγή και την ουσία της διαφθοράς του ανθρώπινου γένους. Με την κρίση και το παίδεμα που συνεπάγεται ο λόγος του Θεού, οι άνθρωποι έχουν πράγματι γευθεί αληθινά τη διάθεση του Θεού, η οποία είναι δίκαιη και δεν δύναται να υβρισθεί. Επειδή γνωρίζουν τον Θεό, έχουν κατορθώσει σταδιακά να σέβονται τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό, καθώς και να ζουν σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Με την κατανόηση της αλήθειας, η γνώση των ανθρώπων για τον Θεό έχει γίνει σταδιακά βαθύτερη, η υπακοή τους στον Θεό έχει γίνει ακόμα μεγαλύτερη και έχουν εφαρμόσει όλο και περισσότερες αλήθειες. Χωρίς να το συνειδητοποιούν, αυτοί οι άνθρωποι θα απελευθερωθούν εντελώς από την αμαρτία και θα φθάσουν στην αγιοσύνη. Εν τω μεταξύ, οι χριστιανοί που δεν αποδέχονται το νέο έργο του Παντοδύναμου Θεού πιστεύουν ακόμα στον χριστιανισμό. Εμμένουν στο όνομα του Ιησού, πορεύονται σύμφωνα με όσα διδάσκει η Βίβλος και έχουν ριχθεί στο σκότος από τον Θεό εδώ και πολύ καιρό, χάνοντας τη φροντίδα και την προστασία του Θεού. Αυτό είναι ένα γνωστό γεγονός. Εάν οι άνθρωποι επιμένουν να μη μετανοούν, καταδικάζουν και αντιτίθενται τυφλά στον Ιησού που έχει επιστρέψει κατά τις έσχατες ημέρες, στον Παντοδύναμο Θεό, και αρνούνται να αποδεχθούν το έργο της κρίσεως του Παντοδύναμου Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, τότε στο τέλος θα εξαφανισθούν όλοι μέσω του έργου του Θεού.

Πηγή από:Αστραπή της Ανατολής

Γιατί η κινεζική κομμουνιστική κυβέρνηση καταδιώκει άγρια, περιορίζει και λαμβάνει σκληρά μέτρα κατά του Παντοδύναμου Θεού και της Εκκλησίας του Παντοδύναμου Θεού;

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Η γενεά αύτη είναι πονηρά» (Λουκ. 11:29).

«Ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (1 Ιωάν. 5:19).

«Πως έπεσες εκ του ουρανού, Εωσφόρε, υιέ της αυγής· συνετρίφθης κατά γης, συ ο καταπατών τα έθνη. Συ δε έλεγες εν τη καρδία σου, Θέλω αναβή εις τον ουρανόν, θέλω υψώσει τον θρόνον μου υπεράνω των άστρων του Θεού· και θέλω καθήσει επί το όρος της συνάξεως, προς τα μέρη του βορρά· θέλω αναβή επί τα ύψη των νεφελών· θέλω είσθαι όμοιος του Υψίστου» (Ησ. 14:12-14).

«Και έγεινε πόλεμος εν τω ουρανώ· ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού επολέμησαν κατά του δράκοντος· και ο Δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού, και δεν υπερίσχυσαν, ουδέ ευρέθη πλέον τόπος αυτών εν τω ουρανώ. Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ' αυτού. [...] Και ότε είδεν ο δράκων ότι ερρίφθη εις την γην, εδίωξε την γυναίκα, ήτις εγέννησε τον άρρενα» (Αποκ. 12:7-9, 13).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Όταν η γη δεν υπήρχε ακόμα, ο αρχάγγελος ήταν ο σπουδαιότερος από τους αγγέλους του ουρανού. Είχε δικαιοδοσία πάνω σε όλους τους αγγέλους στον ουρανό. Αυτή ήταν η εξουσία που ο Θεός τού παραχώρησε. Με εξαίρεση τον Θεό, ήταν ο σπουδαιότερος από τους αγγέλους του ουρανού. Όταν αργότερα ο Θεός δημιούργησε την ανθρωπότητα, ο αρχάγγελος διέπραξε μια μεγαλύτερη προδοσία εναντίον του Θεού στη γη. Λέω ότι πρόδωσε τον Θεό, διότι ήθελε να διαχειρίζεται την ανθρωπότητα και να ξεπεράσει την εξουσία του Θεού. Ο αρχάγγελος ήταν αυτός που έβαλε την Εύα στον πειρασμό να αμαρτήσει. Το έκανε, διότι επιθυμούσε να εγκαθιδρύσει το βασίλειό του στη γη και να κάνει τον άνθρωπο να προδώσει τον Θεό και να υπακούει εκείνον αντ’ Αυτού. Είδε ότι υπήρχαν πολλά πράγματα που τον υπάκουσαν· οι άγγελοι τον υπάκουσαν, και το ίδιο έκανε κι ο άνθρωπος στη γη. Τα πουλιά, τα κτήνη, τα δέντρα, τα δάση, τα βουνά, τα ποτάμια κι όλα τα πράγματα πάνω στη γη ήταν κάτω απ’ την φροντίδα του ανθρώπου – δηλαδή του Αδάμ και της Εύας – την στιγμή που ο Αδάμ και η Εύα τον υπάκουσαν. Έτσι, ο αρχάγγελος επιθυμούσε να ξεπεράσει την εξουσία του Θεού και να Τον προδώσει. Αργότερα, οδήγησε πολλούς αγγέλους στο να προδώσουν τον Θεό, οι οποίοι κατόπιν εξελίχθηκαν σε διάφορα ακάθαρτα πνεύματα. Η εξέλιξη της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα δεν έχει προκληθεί από την διαφθορά του αρχαγγέλου; Η ανθρωπότητα είναι μόνο έτσι όπως είναι σήμερα, διότι ο αρχάγγελος πρόδωσε τον Θεό και διέφθειρε την ανθρωπότητα.

από «Θα πρέπει να γνωρίζεις πώς εξελίχθηκε η ανθρωπότητα στο σύνολό της μέχρι την σήμερον ημέρα» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Στη βασιλεία του πνεύματος, διεξάγεται μία μάχη μεταξύ αυτών των δύο γραμμών: είναι η μάταιη ελπίδα του Σατανά να διαφθείρει το ανθρώπινο γένος σε κάποιο βαθμό, να καταστήσει τον κόσμο άσχημο και μοχθηρό και με αυτόν τον τρόπο να σύρει τον άνθρωπο στον βούρκο και να καταστρέψει το σχέδιο του Θεού.

«Κεφάλαιο 5» από «Ερμηνείες των μυστηρίων των λόγων του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Όλον αυτόν τον καιρό ο Σατανάς εργαζόταν στον άνθρωπο, με την μάταιη ελπίδα να καταπιεί την ανθρωπότητα και κατ’ αυτόν τον τρόπο να κάνει τον Θεό να καταστρέψει τον κόσμο και να χάσει τον μάρτυρά Του.

«Κεφάλαιο 6» από «Ερμηνείες των μυστηρίων των λόγων του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ο Θεός εργάζεται, προνοεί για κάποιον άνθρωπο, τον προσέχει, και ο Σατανάς Τον κατατρέχει σε κάθε βήμα Του. Όποιον ευνοεί ο Θεός, ο Σατανάς τον παρακολουθεί επίσης, ακολουθώντας τον κατά πόδας. Εάν ο Θεός επιθυμεί αυτόν τον άνθρωπο, ο Σατανάς θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να Τον εμποδίσει, χρησιμοποιώντας διάφορους κακούς τρόπους για να δελεάσει, να παρενοχλήσει και να καταστρέψει το έργο που επιτελεί ο Θεός, προκειμένου να επιτύχει τον κρυφό του στόχο. Και ποιος είναι ο στόχος του; Δεν θέλει να αποκτήσει ο Θεός κανέναν· θέλει όλους εκείνους που επιθυμεί ο Θεός να τους καταλάβει, να τους ελέγχει, να τους εξουσιάζει, προκειμένου να λατρεύουν αυτόν, έτσι ώστε να διαπράττουν κακές πράξεις μαζί του. Τούτο δεν είναι το μοχθηρό κίνητρο του Σατανά; [...] Ο Σατανάς βρίσκεται σε πόλεμο με τον Θεό, ακολουθώντας Τον κατά πόδας. Στόχος του είναι να γκρεμίσει όλο το έργο που θέλει να επιτελέσει ο Θεός, να κατέχει και να ελέγχει εκείνους που θέλει ο Θεός, να τους αφανίσει απόλυτα. Εάν δεν αφανιστούν, τότε περιέρχονται στην κατοχή του Σατανά για να καταστούν εργαλεία του —τούτος είναι ο στόχος του.

από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Δ'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Οι εκδηλώσεις του μεγάλου κόκκινου δράκοντα αφορούν την αντίσταση σ’ Εμένα, την έλλειψη αντίληψης και κατανόησης της σημασίας των λόγων Μου, συχνές διώξεις εναντίον Μου και προσπάθειες κατάστρωσης σχεδίων για τη διατάραξη της διαχείρισής Μου. [...] Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας για τον οποίο μιλώ δεν είναι ένας μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Αντιθέτως, είναι το κακό πνεύμα που Μου εναντιώνεται, συνώνυμο του οποίου είναι ο «μεγάλος κόκκινος δράκοντας».

«Κεφάλαιο 96» από «Ομιλίες του Χριστού στην αρχή» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Η γνώση του αρχαίου πολιτισμού έχει κλέψει αθόρυβα τον άνθρωπο από την παρουσία του Θεού, και τον έχει στρέψει προς τον άρχοντα των διαβόλων και των υιών του. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά έχουν μεταφέρει τη σκέψη και τις αντιλήψεις των ανθρώπων σε μια άλλη εποχή εξέγερσης, κάνοντας τους να λατρεύουν περισσότερο εκείνους που έγραψαν τα Βιβλία και τα Κλασικά και απομακρύνοντας τις αντιλήψεις τους για τον Θεό. Ο άρχοντας των διαβόλων άσπλαχνα ξερίζωσε τον Θεό από την καρδιά των ανθρώπων, εν αγνοία τους, και περιχαρής την κατέλαβε ο ίδιος. Από τότε, ο άνθρωπος κυριεύθηκε από μια αποκρουστική και αχρεία ψυχή, με το πρόσωπο του άρχοντα των διαβόλων. Ένα μίσος για τον Θεό φουσκώνει στο στήθος τους και η μοχθηρότητα του άρχοντα των διαβόλων εξαπλώνεται στους ανθρώπους μέρα με τη μέρα, μέχρι να τους αναλώσει πλήρως. Ο άνθρωπος δεν είχε πλέον ελευθερία και ήταν ανίκανος να απελευθερωθεί από το μπλέξιμό του με τον άρχοντα των δαιμόνων. Συνεπώς, ο άνθρωπος μπορούσε μόνο να παραμείνει ακίνητος και να καταληφθεί, να παραδοθεί και να υποταχθεί σε αυτόν. Πριν από πολύ καιρό έσπειρε το καρκίνωμα του αθεϊσμού στη νεαρή καρδιά του ανθρώπου, διδάσκοντας στον άνθρωπο πλάνες όπως «μάθετε την επιστήμη και την τεχνολογία, συνειδητοποιήστε τους τέσσερις εκσυγχρονισμούς, δεν υπάρχει Θεός στον κόσμο». Πέραν αυτού, επανειλημμένως προκήρυσσε «ας οικοδομήσουμε μια όμορφη πατρίδα μέσα από τον συνεχή μόχθο μας», ζητώντας από όλους να προετοιμαστούν από την παιδική ηλικία τους να υπηρετούν τη χώρα τους. Ο άνθρωπος υποσυνείδητα προσήλθε ενώπιόν του και χωρίς δισταγμό πήρε τα εύσημα (αναφορικά με τον Θεό που κρατάει όλη την ανθρωπότητα στα χέρια Του). Ποτέ δεν ένιωσε ντροπή ούτε είχε καμία αίσθηση αισχύνης. Επιπλέον, ξεδιάντροπα αιχμαλώτισε τους ανθρώπους του Θεού στον οίκο του, ενώ σαν ποντικός πήδηξε επάνω στο τραπέζι και είχε τους ανθρώπους να τον λατρεύουν σαν Θεό. Τέτοιος κακοποιός είναι! Κραυγάζει τόσο συγκλονιστικά σκανδαλώδη λόγια όπως «Δεν υπάρχει Θεός στον κόσμο. Ο άνεμος οφείλεται σε φυσικούς νόμους· η βροχή είναι υγρασία που συμπυκνώνεται και πέφτει υπό τη μορφή σταγόνων στη γη· ο σεισμός προέρχεται από κινήσεις στην επιφάνεια της γης λόγω γεωλογικών μεταβολών· η ξηρασία οφείλεται στην ξηρότητα του αέρα, η οποία προκαλείται από πυρηνικές διαταραχές στην επιφάνεια του ήλιου. Όλα αυτά είναι φυσικά φαινόμενα. Τι αποτελεί ενέργεια του Θεού; Ουρλιάζει[α] ακόμα τέτοιες ξεδιάντροπες δηλώσεις: «Ο άνθρωπος εξελίχθηκε από αρχαίους πιθήκους και ο κόσμος σήμερα έχει αναπτυχθεί από μια πρωτόγονη κοινωνία, πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Το αν μια χώρα θα ευδοκιμήσει ή θα καταρρεύσει είναι στο χέρι των ανθρώπων της. Στο πίσω μέρος, είχε τον άνθρωπο να τον κρεμάει ανάποδα στους τοίχους και να τον βάζει επάνω στο τραπέζι για να τον προσκυνά και να τον λατρεύει. Παρόλο που κραυγάζει «δεν υπάρχει Θεός», ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του θεό, εξωθώντας ανελέητα τον Θεό από τα όρια της γης. Παίρνει τη θέση του Θεού και ενεργεί ως άρχοντας των διαβόλων. Πόσο απίστευτα γελοίο! Κάνει τον άνθρωπο να κυριευθεί από ένα δηλητηριώδες μίσος. Φαίνεται ότι ο Θεός είναι ο ορκισμένος εχθρός του και ο Θεός δεν συμβιβάζεται με αυτόν. Μηχανορραφεί για να εκδιώξει τον Θεό, ενώ ο ίδιος παραμένει ατιμώρητος και ελεύθερος.[1] Τέτοιος είναι ο άρχοντας των διαβόλων! Πώς θα μπορούσαμε να ανεχθούμε την ύπαρξή του; Δεν θα ησυχάσει αν δεν διαταράξει το έργο του Θεού και αν δεν το κάνει κομματάκια και φέρει πλήρες χάος,[2] σαν να θέλει να εναντιωθεί στον Θεό μέχρι τέλους, μέχρι είτε να πεθάνουν τα ψάρια είτε να σπάσει το δίχτυ. Σκόπιμα αντιτίθεται στον Θεό και πλησιάζει ολοένα περισσότερο. Το απεχθές πρόσωπό του έχει εδώ και πολύ καιρό ξεσκεπαστεί πλήρως και είναι τώρα μελανιασμένο και ξυλοδαρμένο,[3] αντιμετωπίζει τρομερά δεινά, αλλά και πάλι δεν εξασθενεί το μίσος του για τον Θεό, σαν να επιθυμεί να καταβροχθίσει πλήρως τον Θεό με μια χαψιά, προκειμένου να εκτονωθεί το μίσος που έχει στην καρδιά του.

από «Έργο και είσοδος (7)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Από επάνω έως κάτω και από την αρχή έως το τέλος, εκείνος διαταράσσει το έργο του Θεού και ενεργεί σε ασυμφωνία με τον Θεό. Όλες εκείνες οι συζητήσεις για την κληρονομιά του αρχαίου πολιτισμού, την πολύτιμη γνώση για τον αρχαίο πολιτισμό, τις διδαχές του Ταοϊσμού και του Κομφουκιανισμού, καθώς και τα βιβλία του Κομφουκιανισμού και τις φεουδαρχικές ιεροτελεστίες έχουν σύρει τον άνθρωπο στην κόλαση. Η προηγμένη επιστήμη και τεχνολογία της σύγχρονης εποχή, καθώς και η αναπτυγμένη βιομηχανία, η γεωργία και οι επιχειρήσεις δεν φαίνονται πουθενά. Αντιθέτως, τονίζει απλώς τις φεουδαρχικές ιεροτελεστίες που διαδίδονται από τους αρχαίους «πιθήκους», προκειμένου σκόπιμα να διαταράξει, αντικρούσει και καταστρέψει το έργο του Θεού. Όχι μόνο έχει πλήξει τον άνθρωπο μέχρι τις μέρες μας, αλλά θέλει και να τον καταπιεί[4] εξ ολοκλήρου. Οι διδαχές του φεουδαρχικού κώδικα δεοντολογίας και η μεταλαμπάδευση της γνώσης για τον αρχαίο πολιτισμό έχουν εδώ και πολύ καιρό μολύνει τους ανθρώπους και τους έχουν μετατρέψει σε μικρούς και μεγάλους διαβόλους. Δεν υπάρχουν παρά μόνο λίγοι που θα ήταν άμεσα έτοιμοι να δεχθούν τον Θεό και να καλωσορίσουν θριαμβευτικά την έλευση του Θεού. Το πρόσωπο του ανθρώπου είναι γεμάτο από φόνο και παντού ο αέρας κουβαλάει θάνατο. Θέλουν να διώξουν τον Θεό από αυτή τη γη· με σπαθιά και μαχαίρια στο χέρι στοιχίζονται σε σχηματισμό μάχης για να εξοντώσουν τον Θεό. Είδωλα εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα του διαβόλου, όπου ο άνθρωπος διδάσκεται συνεχώς ότι δεν υπάρχει Θεός. Επάνω από αυτόν τον τόπο διεισδύει μια εμετική οσμή καμένου χαρτιού και θυμιάματος, τόσο πυκνή που καταντά αποπνικτική. Φαίνεται πως είναι η οσμή του βορβόρου που αναδύεται όταν το ερπετό τυλίγεται και κουλουριάζεται, και ο άνθρωπος δεν μπορεί παρά να κάνει εμετό. Επιπλέον, ακούγονται αχνά οι σατανικοί δαίμονες που ψέλνουν γραφές. Αυτός ο ήχος μοιάζει να φτάνει από πολύ μακριά, από την κόλαση, και ο άνθρωπος δεν μπορεί παρά να νιώσει μια ανατριχίλα στη ραχοκοκαλιά του. Παντού σε αυτόν τον τόπο υπάρχουν διάσπαρτα είδωλα που φέρουν όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, μετατρέποντας τον τόπο σε έναν εκθαμβωτικό κόσμο, και ο άρχοντας των διαβόλων μειδιά πονηρά, λες και η χθόνια δολοπλοκία του έχει πετύχει. Εν τω μεταξύ, ο άνθρωπος έχει πλήρη άγνοια περί αυτού, ούτε γνωρίζει ότι ο διάβολος τον έχει διαφθείρει σε τέτοιον βαθμό, που έχει γίνει ανόητος και αποκαρδιωμένος. Θέλει να εξαφανίσει τα πάντα που έχουν να κάνουν με τον Θεό με ένα χτύπημα, ώστε και πάλι να Τον προσβάλει και να Τον δολοφονήσει, ενώ προσπαθεί να διαλύσει και να διαταράξει το έργο Του. Πώς θα μπορούσε να επιτρέψει στον Θεό να είναι ισάξιός του; Πώς μπορεί να ανέχεται τον Θεό να «παρεμβαίνει» στο έργο ανάμεσα στους ανθρώπους; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να ξεσκεπάσει το απεχθές πρόσωπό του; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να διαταράξει το έργο του; Πώς θα μπορούσε αυτός ο διάβολος, ο οποίος βγάζει καπνούς από την οργή του, να επιτρέψει στον Θεό να διέπει την αυλή της εξουσίας του επάνω στη γη; Πώς θα μπορούσε να αποδεχθεί την ήττα του οικειοθελώς; Η απεχθής όψη του έχει αποκαλυφθεί, γι’ αυτό κανείς βρίσκεται να αναρωτιέται αν θα πρέπει να κλάψει ή να γελάσει, ενώ είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να μιλήσει γι’ αυτό. Δεν είναι αυτή η ουσία του;

από «Έργο και είσοδος (7)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Επί χιλιάδες έτη, αυτή η χώρα είναι η γη του αίσχους, η βρωμιά που τη χαρακτηρίζει είναι αφόρητη, η μιζέρια βρίθει παντού, φαντάσματα τρέχουν παντού ανεξέλεγκτα, ξεγελούν και εξαπατούν, εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες[5], ποδοπατούν αυτόν τον στοιχειωμένο τόπο και τον αφήνουν γεμάτο πτώματα. Η δυσωδία από την αποσύνθεση καλύπτει τη γη και διαποτίζει τον αέρα, και φρουρείται αυστηρά[6]. Ποιος μπορεί να δει τον κόσμο πέραν από τους ουρανούς; Ο διάβολος κρατά σφιχτά δεμένο ολόκληρο το κορμί του ανθρώπου, του βγάζει και τα δύο μάτια και του σφαλίζει καλά το στόμα. Ο βασιλιάς των δαιμόνων προβαίνει σε βιαιοπραγίες εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, μέχρι σήμερα, καθώς εξακολουθεί να παρακολουθεί στενά την πόλη φάντασμα, σαν να ήταν ένα απόρθητο παλάτι δαιμόνων. Εν τω μεταξύ, αυτή η αγέλη από μαντρόσκυλα κοιτάει με αγριωπό βλέμμα, καθώς τρέμει μήπως ο Θεός την πιάσει στον ύπνο και την εξαφανίσει παντελώς, στερώντας της κάθε τόπο ειρήνης και ευτυχίας. Πώς θα μπορούσαν οι κάτοικοι μιας πόλης φαντάσματος σαν κι αυτήν να έχουν δει ποτέ τους τον Θεό; Έχουν απολαύσει ποτέ τη στοργή και την ομορφιά του Θεού; Ποια είναι η εκτίμηση που έχουν για τα ζητήματα του κόσμου των ανθρώπων; Ποιος από αυτούς μπορεί να κατανοήσει το διακαές θέλημα του Θεού; Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι η ενσάρκωση του Θεού παραμένει εντελώς κρυμμένη: σε μια σκοτεινή κοινωνία σαν κι αυτήν, όπου οι δαίμονες είναι ανελέητοι και απάνθρωποι, πώς θα μπορούσε ο βασιλιάς των δαιμόνων, ο οποίος σκοτώνει ανθρώπους εν ριπή οφθαλμού, να ανεχτεί την ύπαρξη ενός Θεού που είναι αξιαγάπητος, ευγενικός, αλλά και άγιος; Πώς θα μπορούσε να χειροκροτεί και να ζητωκραυγάζει για την άφιξη του Θεού; Αυτοί οι λακέδες! Ανταποδίδουν την καλοσύνη με μίσος, εδώ και καιρό έχουν απαξιώσει τον Θεό, Τον κακομεταχειρίζονται, είναι σε ακραίο βαθμό βάναυσοι, δεν έχουν την παραμικρή εκτίμηση για τον Θεό, λεηλατούν και πλιατσικολογούν, έχουν χάσει κάθε ευσυνειδησία και μέσα τους δεν υπάρχει το ελάχιστο ίχνος καλοσύνης, ενώ παρασύρουν τους αθώους στην ανοησία. Προπάτορες των αρχαίων; Πολυαγαπημένοι ηγέτες; Όλοι τους αντιτίθενται στον Θεό! Η ανάμειξή τους έχει αφήσει τα πάντα κάτω από τους ουρανούς σε μια κατάσταση σκότους και χάους! Θρησκευτική ελευθερία; Τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των πολιτών; Όλα είναι κόλπα συγκάλυψης της αμαρτίας! Ποιος έχει αγκαλιάσει το έργο του Θεού; Ποιος έχει δώσει τη ζωή του ή έχει χύσει αίμα για το έργο του Θεού; Από τη μία γενιά στην άλλη, από γονιό σε παιδί, ο υπόδουλος άνθρωπος έχει απότομα υποδουλώσει τον Θεό. Πώς θα μπορούσε αυτό να μην προκαλέσει λυσσασμένη οργή; [...] Γιατί να μπαίνει ένα τόσο αδιαπέραστο εμπόδιο στο έργο του Θεού; Γιατί να επιστρατεύονται διάφορα κόλπα για να ξεγελάσει τον λαό του Θεού; Πού είναι η πραγματική ελευθερία και τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα; Πού είναι η αμεροληψία; Πού είναι η παρηγοριά; Πού είναι η θαλπωρή; Γιατί χρησιμοποιούνται απατηλά σχέδια για να ξεγελιούνται οι άνθρωποι του Θεού; Γιατί χρησιμοποιούνται δυνάμεις για να παρεμποδίζεται ο ερχομός του Θεού; Γιατί δεν επιτρέπεται στον Θεό να περιφέρεται ελεύθερα επάνω στη γη που Αυτός δημιούργησε; Γιατί ο Θεός καταδιώκεται σε βαθμό που να μην έχει πού την κεφαλήν κλίναι; Πού είναι η θαλπωρή ανάμεσα στους ανθρώπους; Πού είναι το καλωσόρισμα ανάμεσα στους ανθρώπους; Γιατί να προκαλείται μια τόσο απεγνωσμένη λαχτάρα στον Θεό; Γιατί να πρέπει ο Θεός να καλεί ξανά και ξανά; Γιατί να αναγκάζεται ο Θεός να ανησυχεί για τον πολυαγαπημένο υιό Του; Γιατί αυτή η σκοτεινή κοινωνία και τα θλιβερά μαντρόσκυλά της δεν επιτρέπουν στον Θεό να πηγαινοέρχεται ελεύθερα στον κόσμο που Αυτός δημιούργησε;

από «Έργο και είσοδος (8)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ο Σατανάς κερδίζει τη φήμη του, εξαπατώντας τους ανθρώπους. Συχνά εδραιώνει εαυτόν ως πρωτοπόρο και πρότυπο δικαιοσύνης. Υπό το λάβαρο της διαφύλαξης της δικαιοσύνης, βλάπτει τον άνθρωπο, καταβροχθίζει την ψυχή του και χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να τον ναρκώσει, να τον εξαπατήσει και να τον υποκινήσει. Σκοπός του είναι να κάνει τον άνθρωπο να εγκρίνει και να ακολουθήσει την κακή συμπεριφορά του, να τον κάνει να συνταχθεί με αυτόν στην εναντίωση της εξουσίας και της κυριαρχίας του Θεού. Ωστόσο, όταν κάποιος έχει μάθει πλέον να αντιλαμβάνεται τις σκευωρίες, τις συνωμοσίες και τα φαύλα χαρακτηριστικά του, και δεν επιθυμεί να συνεχίσει να τον τσαλαπατά και να τον ξεγελά ο Σατανάς ή να συνεχίσει να είναι σκλάβος του ή να τιμωρηθεί και να καταστραφεί μαζί του, τότε ο Σατανάς αλλάζει τα προηγούμενα άγια χαρακτηριστικά του, ξεσχίζοντας την ψεύτικη μάσκα του, για να αποκαλύψει το αληθινό κακό, φαύλο, άσχημο και άγριο πρόσωπό του. Δεν θα ήθελε τίποτα περισσότερο από το να εξοντώσει όλους όσους αρνούνται να τον ακολουθήσουν και όσους εναντιώνονται στις κακές δυνάμεις του. Στο σημείο αυτό, ο Σατανάς δεν μπορεί πλέον να προσλάβει μια αξιόπιστη, ευγενή εμφάνιση· αντίθετα, κάτω από την προβιά του αρνιού, αποκαλύπτονται τα πραγματικά άσχημα και διαβολικά χαρακτηριστικά του. Μόλις έρθουν στο φως οι σκευωρίες του Σατανά και εκτεθούν τα αληθινά χαρακτηριστικά του, αυτός θα εξοργιστεί και θα εκθέσει τη βαρβαρότητά του· η επιθυμία του να βλάψει και να καταβροχθίσει τους ανθρώπους απλώς θα ενταθεί. Τούτο οφείλεται στην οργή του εξαιτίας της αφύπνισης του ανθρώπου· αναπτύσσει μια ισχυρή εκδικητικότητα προς στον άνθρωπο, επειδή λαχταρά την ελευθερία και το φως και τη δραπέτευση από τη φυλακή του Σατανά. Η οργή του έχει στόχο την υπεράσπιση της κακίας του, και αποτελεί επίσης πραγματική αποκάλυψη της άγριας φύσης του.

[…] Ο λόγος, για τον οποίο ο Σατανάς είναι εξοργισμένος και έξαλλος είναι ο εξής: Οι αδιανόητες σκευωρίες του έχουν φανερωθεί· οι πλεκτάνες του δεν διαφεύγουν εύκολα την τιμωρία· η παράλογη φιλοδοξία και επιθυμία του να αντικαταστήσει τον Θεό και να ενεργεί ως Θεός, έχουν πληγεί και εμποδιστεί· ο στόχος του για τον έλεγχο ολόκληρης της ανθρωπότητας έχει πλέον καταλήξει στο μηδέν και δεν πρόκειται να επιτευχθεί ποτέ.

από «Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Β'» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Υποσημειώσεις:

1. Η φράση «ατιμώρητος και ελεύθερος» υποδεικνύει ότι ο διάβολος γίνεται αλλόφρων και τρέχει σε κατάσταση αμόκ.

2. Η φράση «πλήρες χάος» αναφέρεται στο ότι είναι αφόρητο να βλέπει κανείς τη βίαιη συμπεριφορά του διαβόλου.

3. Η φράση «μελανιασμένο και ξυλοδαρμένο» αναφέρεται στο αποκρουστικό πρόσωπο του άρχοντα των διαβόλων.

4. Η λέξη «καταπιεί» αναφέρεται στη βίαιη συμπεριφορά του άρχοντα των διαβόλων, ο οποίος λεηλατεί ολόκληρη την ύπαρξη των ανθρώπων.

5. Το «εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες» αναφέρεται στις μεθόδους με τις οποίες ο διάβολος βλάπτει τους ανθρώπους.

6. «Φρουρείται αυστηρά» σημαίνει ότι οι μέθοδοι με τις οποίες ο διάβολος πλήττει τους ανθρώπους είναι εξαιρετικά υποχθόνιες, και ελέγχουν τους ανθρώπους σε τέτοιον βαθμό που δεν έχουν χώρο να κινηθούν.

α. Στο αρχικό κείμενο αναφέρεται «κάποιοι ακόμα φωνάζουν».