Ο οίκτος του Θεού για την ανθρωπότητα

   

Ύμνος των λόγων του Θεού | Ο οίκτος του Θεού για την ανθρωπότητα

I

Ο «οίκτος» μπορεί να κατανοηθεί με διάφορους τρόπους.

Σημαίνει ν’ αγαπάς, να προστατεύεις και να φροντίζεις.

«Οίκτος» σημαίνει να 'σαι στενά προσκολλημένος.

τόσο πολύ που δεν μπορείς να πληγώσεις.

Σημαίνει να νοιάζεσαι,

ή έκφραση του να νιώθεις ότι δεν θα τους εγκαταλείψεις.

Στην ουσία, είναι μία αντανάκλαση αγάπης και τρυφερότητας,

ή έκφραση του να νιώθεις ότι δεν θα τους εγκαταλείψεις.

Στην ουσία, είναι μία αντανάκλαση αγάπης και τρυφερότητας,

Αυτό είναι το έλεος του Θεού

κουβαλάει τη φωνή της καρδιάς Του

κι η ανοχή Του προς τον άνθρωπο.

Αν κι ο Θεός χρησιμοποίησε μία λέξη κοινή στον άνθρωπο,

Οι δρόμοι της Νινευή (οι δρόμοι της Νινευή),

και την στάση Του προς τον άνθρωπο.

Όταν ο Θεός μίλησε, όλα φάνηκαν πλήρως.

II

όπως τα Σόδομα (όπως τα Σόδομα),

κι αποφάσισε να μην τους καταστρέψει.

ήταν διεφθαρμένοι και κακοί (και κακοί)

και βίαια σκληροί (ήταν σκληροί).

η καρδιά του Θεού άλλαξε

Αλλά επειδή μετανόησαν,

και η μετάνοια για τις αμαρτίες ήταν ολότελα αληθινή.

Προς τον λόγο του Θεού και τις οδηγίες Του,

η στάση τους ήταν διαφορετική απ' των ανθρώπων στα Σόδομα.

Η υποταγή τους στο Θεό ήτανε πλήρης και βαθιά,

από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ήταν σοβαροί, ειλικρινείς με κάθε τρόπο.

Έτσι ο Θεός έδειξε άλλη μια φορά εγκάρδιο οίκτο

και τον απένειμε σ' αυτούς.

Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα χρειάζεται τη σωτηρία του ενσαρκωμένου Θεού

Ύμνος των λόγων του Θεού | Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα χρειάζεται τη σωτηρία του ενσαρκωμένου Θεού

I Το έργο του ενσαρκωμένου Θεού στοχεύει στον άνθρωπο και όχι στο πνεύμα του Σατανά. Ενασχόληση Θεού κατέστη η σάρκα του ανθρώπου αφού είναι διεφθαρμένη. Του Θεού η λύτρωση συντελείται στον άνθρωπο, στον άνθρωπο. Ο θνητός άνθρωπος είναι μόνο σάρκα και αίμα, και σώζεται μόνο απ’ τον Θεό. Ο Θεός πρέπει σάρκα ανθρώπου να ενδυθεί, ώστε το έργο Του άριστα να ολοκληρωθεί, ώστε να ολοκληρωθεί. Αμαρτωλή σάρκα, ανθρώπου, πρέπει ο Θεός να βάλει. Γιατί ο άνθρωπος είναι σάρκα και δε μπορεί να απελευθερωθεί από αυτήν. Αμαρτωλή σάρκα, ανθρώπου, πρέπει ο Θεός να βάλει. Γιατί ο άνθρωπος είναι σάρκα και δε μπορεί να απελευθερωθεί από αυτήν. Απ' τα δεσμά της σάρκας.
II Διέφθειρε τη σάρκα του ανθρώπου ο Σατανάς, που είναι βαθιά χτυπημένος και τυφλωμένος. Και ο Θεός έρχεται ενσαρκωμένος γιατί έχει σκοπό τη σωτηρία του ανθρώπου κι ο Σατανάς Τον πολεμά χρησιμοποιώντας τη σάρκα του ανθρώπου. Ο Θεός κατακτά τον Σατανά και συνάμα σώζει τον άνθρωπο. Γι’ αυτό ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί, ώστε να φέρει σε πέρας το έργο Του αυτό, το έργο Του αυτό. Ο Σατανάς διέφθειρε τη σάρκα, στη σάρκα κατοικεί, μα ο Θεός θα νικήσει. Στη μάχη με το Σατανά για να μας σώσει, ο Θεός πρέπει στη γη να ενσαρκωθεί. Είναι έργο αληθινό.
III Όταν ο Θεός ενσαρκωμένος ενεργεί, πολεμά τον Σατανά. To πνευματικό του έργο γίνεται πρακτικό, γίνεται αληθινό στη γη, στον άνθρωπο. Ο Θεός κατακτά τον απείθαρχο άνθρωπο, ενώ στην ανθρωπότητα, ο Σατανάς ηττάται, και, τελικά, αυτός που σώζεται είναι ο άνθρωπος, ο άνθρωπος. Έπρεπε ο Θεός να γίνει άνθρωπος, να πάρει κέλυφος δημιουργήματος και στη μάχη με τον Σατανά, να κατακτήσει την ανθρωπότητα, επαναστατικός με κέλυφος πλάσματος. Έπρεπε ο Θεός να γίνει άνθρωπος, να πάρει κέλυφος δημιουργήματος, για να σώσει τον άνθρωπο με το ίδιο κέλυφος, μα τον έβλαψε ο Σατανάς, τον έβλαψε ο Σατανάς. Εχθρός Θεού έγινε ο άνθρωπος, ο Θεός πρέπει να τον κατακτήσει. Η σωτηρία του ανθρώπου είναι ο σκόπος του Θεού, ο Θεός πρέπει να ενσαρκωθεί. Έτσι, το έργο Του γίνεται πιο εύκολο. Ο Θεός μπορεί να νικήσει τον Σατανά, να κατακτήσει τον άνθρωπο, να σώσει τον άνθρωπο. από το βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»